Angst, de drijvende kracht achter de PVV

Gisteravond trok de herhaling van de documentaire van Zembla van 25 april 2010, met de titel “Wilders: profeet van de angst”, aan me voorbij en zette me wederom aan het denken.

Opgelucht
Al vrij snel in de documentaire wordt duidelijk dat citaten over de agressieve aard van de Islam in de film Fitna van Geert Wilders totaal uit verband zijn gehaald. De frases worden door een vooraanstaande Arabist in hun oorspronkelijk context teruggeplaatst, waarna er van de gesuggereerde agressie weinig over blijft. Enerzijds ben ik opgelucht, want de Islam is zo slecht nog niet, althans niet slechter dan andere geloven. Anderzijds bekruipt me een vreemd gevoel. Wat beweegt Wilders om te waarschuwen voor gevaren, die er niet zijn?

Grensconflict
Donderdagavond was er weer zo’n fijne burenruzie te zien in het programma ‘Bonje met de buren’ van Talpa. Dankbaar gesponsored door Landal, zodat de kemphanen na de opnames een weekendje kunnen bijkomen in zo’n fijn hutje-op-de-hei. Binnen een paar minuten was duidelijk dat de betrokken partijen zich rond een banaal meningsverschil volledig in de loopgraven hadden ingegraven, onderwijl elkaar bekogelend met allerlei verbale bedreigingen. Het probleem – een paar bomen met een als hinderlijk ervaren slagschaduw – was geëscaleerd naar een grensconflict waar Israël en de Palestijnen nog verbaasd van zouden opkijken. Hoe werkt zoiets?

Freeze, flight or fight
Als het individu ernstig wordt bedreigd, omwille van denkbeelden, geloof en zèlfs in geval van het bezitten van schaduw-veroorzakende bomen, dan heeft hij/zij de keuze: de bedreiging afwenden door in te binden (flight), de situatie te ontkennen (freeze) óf terug te vallen op een groep van gelijkgestemden en op die manier de strijd (fight) aan te gaan. In het laatste geval luidt steeds de boodschap: “Van mij zijn er velen, dus pas op je tellen!”. Om de bescherming van de groep te benadrukken wordt de retoriek vaak krachtiger gevoerd dan nodig is – wat is de support van een groep immers waard zonder een flinke portie spierballen(taal)?

Anders wordt het als de groep zelf wordt bedreigd. Het groepslid kan daar zo van onder de indruk raken dat deze de groep verlaat. Of de participatie aan de groep wordt er juist versterkt. En vaak wordt die laatste keuze benadrukt door een buitengewone daad te stellen, als een vorm van compensatie voor de bescherming van de groep. Zo’n daad gaat soms gepaard met verbale of zelfs fysieke agressie richting de vermeende agressor. Mohammed Bouyeri stelde zo’n daad, en benadrukte daarmee zijn commitment aan de Islam. Ziek? Jazeker, maar het geeft ook aan hoe angst, omgezet in haat, zich vanuit een groep naar buiten toe ontpopt.

Uitgewassen
In het begin richtte Wilders zich alleen nog op de ‘uitwassen’ van de Islam, maar kennelijk is de crèmespoeling er inmiddels uitgewassen want vandaag de dag is de héle Islam een gevaarlijke idiologie. Een ware troep woestijnhazen uit de 17e eeuw, die de straten van óns land uitgedreven moeten worden. Waarom toch ineens die verharding?

Theo van Gogh
Na de moord op Theo van Gogh was duidelijk geworden dat een groep Islamitische jongeren – in deze tijd extremisten genoemd – de anti-Islam retoriek van ondermeer Wilders, van Gogh en Hirsi Ali méér dan zat was. En een keiharde daad had gesteld, waarbij Geert Wilders er – middels een op Lutherse wijze ingestoken brief op Van Gogh – onmiskenbaar op gewezen werd, dat hij het volgende slachtoffer zou worden. Vanaf dat moment weet Geert Wilders hoe het is om bang te zijn!

De drive achter de PVV
Na enige tijd in een opvanghuis komt Geert Wilders tot de conclusie dat ook hij een keuze te maken heeft. Ofwel afstand nemen van zijn denkbeelden (flight), ofwel de bedreigingen ontkennen noch bevestigen (freeze) óf in de daad van Mohammed B. juist de aanleiding zien om de strijd in groter verband aan te gaan (fight). En dat laatste is zijn persoonlijke drive voor de PVV geworden: zoveel mogelijk mensen om zich heen verzamelen om “als groep” de ingebeelde terreur van de Islam het hoofd te bieden. En met die groep ook de angst te beteugelen om gedood te worden. Dat elke stem op de PVV een directe aanmoediging voor Geert is om de retoriek nog verder te verharden, is een logisch gevolg van de groepsdynamiek.

De realiteit verloren
Wat Geert Wilders echter allang niet meer ziet, net als bij die ordinaire burenruzie, is dat beide partijen – door de oplopende retoriek en de bedreigingen over en weer – de realiteit compleet uit het oog verloren hebben. Geert Wilders is geen Islam-hater en Islamieten zijn geen zeventiende-eeuws tuig. Ze willen allebei vrij zijn en juist daarin beperken ze elkaar. Maar leg ze dat maar uit.

P.s. Vraag me hardop af of Natascha Froger en John Williams hier niet een rolletje in kunnen spelen. Dan kunnen de gemoederen achteraf nog een weekendje Landal pikken. Ik zie het al voor me: tientallen zwaarbehaarde Imams in sleetse spijkerbroek, met daartussen Wilders, vrolijk gekleed in een witte jelaba. De takjes bengelend over het kampvuur. Muisstil. Met als enig geluid het zachte sissen van de marshmellows ..

Advertenties

One thought on “Angst, de drijvende kracht achter de PVV

  1. wat heerlijk dat iedereen toch zijn eigen mening mag hebben in dit land….tenminste (?)
    ik ben het niet eens met bepaalde meningen die jij hebt, maar maakt niet uit; het belangrijkste is dat er in ieder geval wordt nagedacht over wat er politiek speelt en bespreekbaar gemaakt, bijv. via dit medium;
    wat ik prettig vind, is dat jouw blog lekker laagdrempelig toegang geeft, geen ingewikkelde aanmeldingen, dus meer kans op spontane reakties 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s