De oorverdovende stilte van sociale armoede

In onze te dure straat gonst het al dagen tussen de strakgeschoren hagen en overdadige hortensia’s: “Het staat weer op de veiling hè, je weet wel … “. Ja, we weten het en het is vreselijk wat die mensen doormaken. Maar waarom gonzen we zo? Waarom praten we er niet gewoon open over en steken we gezamelijk de hand uit naar onze buur in nood?

Gisteravond keek ik naar het programma Hollandse Zaken op Nederland 2. Het ging over kleine zelfstandigen die op creatieve manieren uit de crisis proberen te komen. Als voorbeeld voor anderen. Tussen de genodigden zit een schijnbare dissonant: rasondernemer Hennie van der Most.

Hennie komt op mij over – mede door het idee om de oude Duitse kerncentrale in Kalkar om te bouwen tot pretpark – als een pitbull-on-steroids, die met schijnbaar Twents-gemak het ene naar het andere bedrijf uit de grond weet te blaffen. Bepaald geen kleine zelfstandige dus.

Als de vraag komt ‘of Hennie nou veel merkt van de crisis’, buigt hij moeizaam voorover, zichtbaar aangedaan: ‘.. het gaat niet goed, het gaat helemáál niet goed’. Het is muisstil. Je ziet ze denken: ‘Als onze Hennie al de krampen krijgt, wat moet het dan met ons?’.

Begin augustus ging het mis met de mantelbavianen in Dierenpark Emmen. We wisten niet eens dat ze er zaten, maar sinds er iets met ze mis is willen we er ineens alles van weten. Wat is het geval? Alle 112 apen op het bavianeneiland hadden zich zonder aanwijsbare reden ineens apathisch teruggetrokken. Ze zaten in een boom, bewogen niet en aten nauwelijks iets.

Niemand wist waarom. De goegemeente liet zich natuurlijk niet onbetuigd: als er stront aan de knikker is, dan moeten we er iets van vinden. De verklaringen varieerden van ‘naderend onheil’ tot een ‘gerucht’ dat er een slang ontsnapt zou zijn. Een echte verklaring is tot op heden niet gevonden, wel dat het zich eerder had voorgedaan. Ook toen zonder aanwijsbare reden.

Wie kent niet de slogan: ‘112, daar red je levens mee’. Zijn die 112 mantelbavianen dan de uitzondering op die slogan? Ik geloof het niet. Als Hennie van der Most zegt dat het slecht gaat, héél slecht zelfs, dan is het hommeles. En dan doen de meesten precies wat die mantelbavianen ook doen: ons apathisch terugtrekken uit het dagelijks leven. Ieder voor zich en doe God er ook maar bij.

In de social media wordt het alengs stiller. Bijna oorverdovend stil. Conversaties sterven uit, mensen trekken zich terug achter de TV. In de vurige hoop dat als we ons héél stil houden, muisstil, dat die enge Crisis Boeman aan ons huis voorbij trekt. Het slachtoffer dat ten prooi valt aan zijn vraatzucht brengt ons hooguit één stap dichter bij onze eigen vrijheid. Gordijnen doen het goed in crisistijd.

Ondertussen blijft het gonzen tussen de hagen en hortensia’s. Sensatie, zo dichtbij, .. is zoveel èchter dan op TV!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s